केपलरवासी

मिट्टी का तन, मस्ती का मन, क्षणभर जीवन, मेरा परिचय – हरिवंशराय बच्चन

दिवस ४

१) मी गेल्या १० महिन्यापासुन घसा फाडुन बोंबलुन आमच्या अमेरिकेतील Accounts ला सांगत होतो कि माझी काही बाकी असेल तर सांगा. पण ते म्हणले नाही सगळी Recovery झाली आहे. आणि आज भारतातील Accounts ची इमेल आली कि तुमची बाकी आहे. मग आताच मी अमेरिकेतील Accounts ला इमेल पाठवली आहे. फुल टु चिडचिड. सध्या अमेरिकेत डॉलरमधे पगार असुनही कडकी चालु आहे असे वाटते आहे.



२) आज सोमवार, ८ वाजता ऑफिसमधे यायचे ठरवले होते, पण येता येता ८:४० झाले. उद्या ८ वाजता यायला हवे. हल्ली येते हिवाळ्यामुळे ४:३० लाच अंधार पडतो. आणि रात्री रस्त्यावर चालणे सुरक्षित नाही. त्यामुळे लवकर निघायचे बघतो.



३) आज एका टॉरंट्च्या () साईटवर एकाच्या सिग्नेचर मधे हे वाक्य वाचले कि “Most good things in life are either illegal, immoral or fattening….. ” आणि च्यायला डोक्यात किडा गेला. खरचं असं असु शकते का? मी स्वतः पासुनच सुरुवात केली. कि माझ्याबद्द्ल हे वाक्य खरे आहे का? आईच्या हातचे जेवणं, आजीच्या कुशीत झोपणे, बाबांचे विनोद हे सारे illegal, immoral or fattening आहे का? हे वाक्य म्हणजे बोलबच्चनगिरी आहे. सरळ रस्ता सोडुन उकिरड्यात घुसायचे आणि समाजाला सांगत फिरायचे कि मी किती out of the box विचार करतो. USELESS !!!



४) बर्‍याच वेळा परदेशात भारतीयांना काही मुर्ख लोकांकडुन हिन दर्जाचे टोमणे रस्त्यावर चालताना किंवा बस मधे ऐकु येतात त्यांना प्रत्युतर देण्यासाठी एक भारी वाक्य मिळाल आहे. “I belong to land of kaamsutra, I can fuck you in more ways than you count.” जबरीच. हे वाक्य लिहिणारा पुणेकरच असेल, कमीत कमी शब्दात जास्तित जास्त अपमान (-पु.ल्.देशपांडे)



५) Euphoria चा नविन अल्बम आला आहे “Item”. काल डाऊनलोड केला, पण अजुन आयपॉडवर टाकला नाही. Euphoria माझा आवडता बँड आहे. पलाश सेन एक भारी माणुस आहे.



६) सध्या फेसबुक बरेच लोक अभिमानाने सांगत फिरत आहेत कि पुणे राहण्यासाठी उत्तम असे दुसरे शहर आहे. अहमदाबाद पहिले आहे. पण खरच पुणे राहण्यासाठी उत्तम आहे का? ट्रॅफिक जाम, कोलमडलेली सार्वजनिक वाहतुक व्यवस्था आणि म्हणे दुसरे उत्तम शहर!!! (मी पुणेकर आहे, पण फुकटचा अभिमान बाळगणे सोडुन दिले आहे.) इथे ग्रेस च्या काही ओळी आठवतात.

“डोंगरावरी आग, अलिकडे सर्व निवांत, निजतात कसे हे लोक, सरणाच्या खाली शांत”



७) अजुन एक भारी विचार मला The Atom यांच्या या ब्लॉग (http:\\unstableweirdness.blogspot.com) वर मिळाला.

Bitterness is like pus.
You need to get it out, throw it up completely, till nothing remains inside.
Only then the wound can begin to heal.
If the bitterness is bottled up inside, all it will do is spread and eat you up from within.. Till you become and empty shell of bitterness..
If you want happiness to come, free up the space and let the bitterness out..
Let people know what you feel.
Pus is not a nice thing to cajole. Remove it by expressing and burn it by apologizing, understanding and forgiving.

:)भारीच!!!



८) माझा माझ्यावरच विश्वास बसत नाही आहे कि मी Big Boss 5 पाहतो आहे आणि follow करतो आहे. मी एवढा बदलेन असे मला वाटले नव्हते.



– आपला (आपल्या पासुन ६०० प्रकाशवर्षे दुर असलेला) केपलरवासी

Advertisements

दिवस ३

१) आजचा दिवस हि असाच गेला, नाही म्हणायला जिम केली आणि सा प सा चा रियाज केला. मला आज माझ्या आवाजाला कुठला तानपुरा लागतो ते समजले.



२) १० वीत असताना मी भजने फार सुंदर म्हणायचो, अर्थात असे माझे मित्र मला म्हणायचे. तेंव्हा मी संगिताला seriously घ्यायला पाहिजे होते. मग शिक्षणात अडकुन गेलो. आज करु उद्या करु असे करता करता बरेच पाणि पुलाखालुन वाहुन गेले. आता पुन्हा हिंदुस्तानी संगिताची आस धरली आहे. तानसेन नाही तरी एक जवाबदार कानसेन व्हायची इच्छा आहे.



३) च्यायला, या वर्षीचे सवाई हुकले. सगळे मित्र फेसबुक वर अपडेट्स टाकत आहेत. हे फेसबुक पण आता डोक्यात जाते आहे. मला फेसबु़क आपली कशी वाट लावत आहे यावर एक लेख मिळाला आहे. इथे वाचा.



४) जिम लावल्यापासुन पहिला मी मला पुन्हा मिळाला आहे असे वाटते आहे. आता काही झाले तरी जिमला दुर करायचे नाही. Health is wealth.



५) जर तुम्हाला तानपुर्‍याचा आवाज आवडत असेल किंवा रियाज करायचा असेल तर इथे या संकेतस्थळावर तानफुकट मिळतो. You can thank me later 🙂



६) मी नियमितपणे शिरीष कणेकर यांचे लोकप्रभा मधील स्तंभ लेख वाचतो. बाप माणुस आहे!!! काय memory आहे. त्यांचे जुन्या मुंबईवरचे लेख भारिच असतात. या लोकप्रभाच्या अंकात देव आनंदवर त्यांनी एक लेख लिहिला आहे. त्यात त्यांनी लेखाच्या शेवटी मला सुन्न करुन टाकले. तो उतारा जसा च्या तसा इथे डकवत आहे. शिरीषजी Hat’s Off to you.

‘माझी फिल्लमबाजी’ या माझ्या एकपात्री कार्यक्रमात मी म्हणतो, – ‘‘.. मग माझ्या लक्षात आलं की देव आनंद काय, दिलीप कुमार काय, राज कपूर काय किंवा लता मंगेशकर काय, आमच्या पिढीची भावस्थाने आहेत. एक राज कपूर जातो तेव्हा एक नट, निर्माता, दिग्दर्शक, संकलक व स्टुडिओचा मालक गेला, एव्हढी छोटीशी भावना नाही आमची. आमच्या लेखी आमच्या भावजीवनाचा एक भाग संपला. शरीराच्या एका अवयवाला लकवा मारला. शरीराचा एक भाग निकामी झाला. मृत्यू समीप आला.’’
देव आनंदच्या जाण्याने आमचा मृत्यू आता आणखी समीप आला आहे. देव साब, कहा सुना माफ कर देना. वी लव यु. वी ऑलव्हेज वील..



७) आज आंतरजालावर फिरता फिरता जी.ए.कुलकर्णी [`रमलखुणा’मधील `प्रवासी’] चे एक वाक्य मिळाले, ते मी लगेच (ऐटित) फेसबुक वर टाकले. माझ्या एका अमराठी मित्राने विचारले अरे भाषांतर करुन सांग ना म्हणजे आम्हाला पण कळेल. च्यायला त्याला काय सांगु जगातिल ज्या अशक्य गोष्टी आहेत, जी.ए. च्या साहित्याचे भाषांतर त्यातलीच एक अशक्यप्राय गोष्ट आहे. तरी मी तोडका मोडका प्रयत्न केला आहे. तुमच्या काही सुचना असतिल तर अवश्य कळवाव्या.

“समोर पश्चात्ताप दिसला की त्याच्यामागे कसल्यातरी सुखाचे प्रेत आहे, याची माणसाने खात्री बाळगावी!!

आणि हे माझे भाषांतर -Root of regret is always a death of desire.

च्यायला काहिच्या काही 🙂



८) मारियो मिरांडा गेले. तुम्हाला मिले सुरे मेरा तुम्हारा मधे जेंव्हा गोव्याचे दृश्य येते तेंव्हा एक चित्रकार नारळाची झाडे अन काही नावांचे चित्र काढताना मी लहानपणापासुन पाहिले होते. तेच हे मारियो मिरांडा. 😦



– आपला (आपल्या पासुन ६०० प्रकाशवर्षे दुर असलेला) केपलरवासी

दिवस २

१) आज आमची क्लायंट ची ख्रिसमस पार्टी आहे. आमच्या मॅनेजरने सांगितले आहे कि Try to socialize. मी मनातल्यामनात एवढे हसत होतो कारण आमचे क्लायंट आमच्या प्रोजेक्ट मधल्या आमच्या काही मित्रांबरोबर स्ट्रिप क्लब ला जाऊन आले आहेत, आता यापेक्षा काय सोशलाईज (socialize) होणार. पण मॅनेजरची पण बिचार्‍याची काय चुकी, तो त्याचे काम करत आहे. असो.



२) टाइम या जगविख्यात मासिकाने अण्णा हजारे यांच्या भ्रष्टाचारविरोधी आंदोलनाचा वर्षांतील १० महत्त्वाच्या जागतिक घडामोडींमध्ये समावेश केला. आजच लोकसत्ता मधे हि बातमी वाचली. मला अण्णा हजारे यांच्याबद्द्ल नितांत आदर आहे. पण कधी कधी ते असे काही वागतात बोलतात कि ते पासुन मनात प्रश्नचिन्ह उभे होते. पण मला माझे मन सांगत आहे कि ते एक निर्मळ मन असलेले मनुष्य आहेत आणि त्यांचे हेतु स्वच्छ आहेत.



३) दरवेळेस परदेशी असताना भारतातील काय मिस केले याचा बर्‍याचदा आढावा घेतला जातो किंबहुना बहुतेक वेळा आपल्या नकळत तो लादला जातो. मित्रांच्या आणि ऑफिसातल्या गप्पांमधे भारतातले विषय निघतात आणि मग तोंडातुन नकळत उद्गार निघतात “च्यायला, आत्ता भारतात हवे होतो आपण.” पण दरवर्षी दिवाळीत, किंवा गणपतीत असे नेहमी होते. पण हे वर्ष दोन वेगळ्या घटना घेऊन आले ज्याने इतिहास लिहिला गेला. त्यातली पहिली होती भारताचा क्रिकेट वर्ल्ड कप विजय आणि अण्णा हजारे यांचे जनलोकपाल आंदोलन. मी भारतात नसल्यामुळे दोन्ही घटनांचा उन्माद मिस केला. तसे आम्ही इथे जनलोकपाल आंदोलने केली पण ती सर्व स्वतःच्या आत्मिक सुखाकरता.



४) मला कोलावरी डि गाणे आवडले, का आवडले हे नाही सांगता येणार, मी हे गाणे पहिल्यांडा ऐकले तेंव्हा लागोपाठ ५ ते ६ वेळा ऐकुन पाहिले. यु टुयब मुळे मार्केटिंग करायला एक नवा फुकटचा प्लॅटफॉर्म मिळाला आहे. ज्याला त्याचे काम जगाला दाखवायचे आहे, त्याने त्याचा व्हिडियो बनवावा आणि यु ट्यूबवर टाकावा. प्रत्येक व्हिडिओसाठी जगात कोणीतरी प्रेक्षकही असतो.



५) फेसबुक बंद करायचे किती दिवसांपासुन विचार करतो आहे. पण करवत नाही. का? मित्र, शेअर केलेल्या पोस्ट्स का काय आहे तिथे ज्या मुळे फेसबुक बंद नाही करता येणार?



६) गुगल बुक्स वर खुप पुस्तके जमा केली आहेत, ती ही वाचायची आहेत. राहुन राहुन चित्रा आणि जगजित ची गझल आठवते.
“ये करे वो करे, ऐसा करे वैसा करे, जिंदगी दो दिन कि है, दो दिन मै हम क्या क्या करे.”



७) साहेब बिवी और गँगस्टर चित्रपट पाहिला. मला चित्रपट आवडला. माही गिलचा अनुभव मला मनापासुन आवडतो. तिचा मी गुलाल पाहिला आहे. बाकि बरेच चित्रपट आहेत तिचे, पण अजुन पाहायचे आहे. संवाद काय आहेत चित्रपटाचे. श्रेया घोषालचे गाणे “रात मुझे” हे गाणे हि आवडले.



८) मी हा ब्लॉग नासा ने शोधलेल्या तार्‍याच्या केपलर च्या नावावरुन सुरु केला (keplerian.wordpress.com), पण केपलर हे नाव आधीच कोणीतरी घेतले होते म्हणुन मग केपलरवासी म्हणजेच केपलरिअन हे नाव ठेवले, पण आज गूगल सर्च मारला तर केपलर नावाचा एक थोर गणितज्ञ होऊन गेला आहे. कधी कधी अशी मोठी नावे ऐकुन वाटते कि अजुन आपण तर काहिच सॉलिड केले नाही आयुष्यात. कधी करणार? पण नंतर वाटते कि यासर्व थोर लोकांनी जे काही केले ते काही थोर करायचे असे ठरवुन केले का? का ते त्यांच्या आवडत्या गोष्टी करत गेले आणि त्यातुनच करता करता काहीतरी थोर घडुन गेले. माहित नाही.



– आपला (आपल्या पासुन ६०० प्रकाशवर्षे दुर असलेला) केपलरवासी

दिवस १

१) – चरित्र म्हणजे स्वतःची न्युड फोटोग्राफी करुन प्रकाशित करणे, मग कोण त्या फोटोकडे कलात्मक दृष्टीने पाहिन, तर कोणी वासनेने पाहिन; तर कोणी चक्क ते फोटो पाहुन किळस आल्याचा सांगेन. पण त्यामुळे तुम्हाला काहि फरक पडला नाही पाहिजे. पण कर्म करुन स्वतःला एवढे अलिप्त करणे इतके सोपे आहे का? मला वाटते कि हि अलिप्तता आणि कर्म करण्याची कुशलता यात डायरेक्ट प्रपोर्शन आहे. मी एखाद्या गोष्टीत अशक्य कुशल किंवा पारंगत असेन तर कदाचित मी ति मी मेहनतीने बनवलेली वस्तु पाण्यात सोडुन देईन. पण म्हणजे त्याच वस्तुची नवनिर्मिती करण्याचा आत्मविश्वास त्या वस्तुशी तुम्हाला अलिप्त करतो का?



२) – या वाक्यापर्यंत मला वाटत होते कि बरेच विचार आहे जे मला इथे उतरावयाचे होते पण अचानक विज तळपुन जावी तसे विचार येतात आणि तसेच निमिषार्ध होतात. मला आठवते शाळेत वर्गावर शिक्षक नसताना अचानक ४ ते ५ सेकंडस वर्गात शांतता पसरायची आणि सर्वांना वाटायचे कि शिक्षकच आले आहेत, पण शिक्षक नसल्याचे कळताच दुसर्‍या क्षणाला गोगांट सुरु… तसेच काहिसे होते आहे हल्ली. बहुतेक एकाग्रता कमी होत आहे. कालच एक Quote वाचली. ‘Concentration only conquers, genious is intensity.” पण हे पडताळुन पहाण्यासाठी सुद्धा एकाग्रता लागेल ना. बर्‍याच दिवसांपासुन ठरवतो आहे कि ध्यान वैगेरे करुया, पण नाहिच होत. पण करायचे तर आहेच, आणि मी करणारच.



– आपला (आपल्या पासुन ६०० प्रकाशवर्षे दुर असलेला) केपलरवासी